Zalążki spółdzielczości i powstanie Spółdzielni

Okres tworzenia Spółdzielni zbiegł się z najbardziej krytycznym stanem gospodarki krajowej od chwili odzyskania niepodległości w 1918 roku.

Bieda i zacofanie były wówczas zjawiskami powszechnymi, zauważalnymi również w pszczelarstwie. Położony akcent na przypomnienie ogólnej biedy zarówno w sferze pszczelnictwa jest celowe, gdyż idea i praktyka spółdzielczości narodziła się właśnie w bardzo biednym środowisku tkaczy brytyjskich w 1842 roku w Rotchdale. Zatem bieda była tym desperackim bodźcem do ratowania się przez wspólne zorganizowane działanie w formie, której nadano nazwę spółdzielczość .

Żywiołowy rozwój spółdzielczości wywarł swoiste piętno na kształt gospodarki wielu państw Europy.

Po 1920 roku powstawały różne zrzeszenia pszczelarzy, nawiązujące do wzorów organizacyjnych z XIX wieku, podejmując inicjatywy gospodarcze w celu ułatwienia zbytu miodu. Starania zorganizowanych pszczelarzy o powołanie spółdzielni datuje się na rok 1925, lecz ograniczały się one na początku do mobilizowania opinii dla tego zadania wśród działaczy Wojewódzkiego Związku Kółek Rolniczych oraz Izby Rolniczej w Lublinie. Mobilizacja pszczelarzy dała zadawalający wynik i w dniu 18 maja 1932 roku odbyło się założycielskie zebranie spółdzielni przy obecności 15 członków-założycieli, pod nazwą firmową "Związek Pszczelarzy". Na tym zebraniu uchwalono statut, który w art. 3 nakreślił główny cel Spółdzielni: "celem Spółdzielni jest podniesienie dobrobytu oraz stanu pasiek swych członków, jak również współdziałanie w ich rozwoju kulturalnym". Aspekt kultury zwykle był istotny w zadaniach spółdzielczości: "Spółdzielnia moralnie i materialnie współdziała w pracy kulturalno-oświatowej".

Historia Spółdzielni